Pokazywanie postów oznaczonych etykietą ranking. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą ranking. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 8 grudnia 2019

Kici kici, kotku

O niesłabnącej sympatii Game Freak do pierwszej generacji pokemonów wiemy nie od dziś, a o czym przekonujemy się podczas eventów oraz wysypów kantoańskich stworków w kolejnych edycjach gier. Ogromną popularnością cieszą się oryginalne startery, partner Asha, a także Eevee, który do tej pory otrzymał osiem możliwości ewolucyjnych. I tu chcę nadmienić, że Game Freak to nieczułe monstra, gdyż w zespole możesz mieć tylko sześć pokemonów, czyli dwóm formą liska musisz powiedzieć stanowcze, nie. Why?

Kocham Jolteona (akurat nie obecny na screenie ;p)

Ku zaskoczeniu nową, a może po prostu niedostrzeganą do tej pory miłością Game Freak zapałał do Meowtha. Kojarzycie gadającego kota z Zespołu R?
Meowth, to fakt - mówił, a ja chciałbym przedstawić moje top 5 Meowthów (borze zielony, co ja robię z życiem) z uniwersum pokemonów. Tak, jest ich na tyle dużo, że kocur może otrzymać własną topkę, co prawda dopiero piątkę, ale jesteśmy na dobrej drodze do podbicia tej liczby. I dla przykładu żółty szczurek mógłby mieć trzy razy dłuższą topkę. Na mojej liście pojawią się koty zarówno z anime jak i gier. Te z anime bardziej za charakter i niepowtarzalność, zaś te z gier to wariacje (formy, odmiany) na temat stworka.




czyli moi koci ulubieńcy z uniwersum kieszonkowych stworów

5
 Shiny Meowth
 (Pokemon Leaf Green)

Zacznę od najbardziej personalnego wyboru, czyli Shiny Meowth. Pokemony Shiny to unikalne stworki, które losowo możemy odnaleźć w grach z cyklu. Należą one do rzadkości, a od zwyczajnych stworków różnią się kolorem. Znalezienie błyszczącego pokemona to trochę jak trafienie w szóstki w totka albo piątki... piątki też nigdy nie trafiłem. W całej swojej karierze gracza udało mi się "wpaść" na kilka takich niezwykłych pokemonów i jak po złości było to zwykle pod koniec gry, gdy już zwyczajnie nie opłacało mi się dorzucać takiego stworka do zespołu. Ostatnio złapałem Shiny Meowtha na poziomie 43. Różowy Meowth? Spoko.

4
Kot w butach
(Advanced Generation)
A teraz zmieńmy klimat. Seria Advanced Generation skierowała oryginalne anime o pokemonach na nowe, chociaż monotematyczne tory. Podczas finałów ligii o tytuł mistrza regionu Hoenn Ash poznaje nowego rywala Tysona oraz jego Meowtha. Wyglądem kocur przypomina bajkowego kota w butach. W ćwierćfinałach walczy z Pikachu. Meowth blokuje ataki Pikachu za pomocą Thunderbolt. Ostatecznie pokonuje oponenta i tym samym zagwarantowuje Tysonowi występ w półfinale.

3
Meowth (Galar)
(Sword&Shield)
W grach Sun/Moon wprowadzono lokalne wersje pokemonów i tak poza spasionym Raticate oraz owłosionym Dugtrio otrzymaliśmy alolańskiego Meowtha. Ten trend został podtrzymany w grach Sword i Shield, gdzie otrzymaliśmy wysyp galariańskich form, a w tym także Meowtha. Z początku nie wiedzieliśmy dużo o samym kocurze poza jakimiś plotkami. Osobiście przeczuwałem, że otrzymamy "baby form" jako, że GF po części zdecydował się wrócić do pokemonów odrzuconych wcześniej. Zamiast pre-ewolucji dostaliśmy formę stalową. O nowym kocurze wiadomo mi niewiele poza tym, że ma obłędny design. Po tych wszystkich nijakich kotach wreszcie pojawił się charakterny kocur. 

2
Meowth Gigantamax
(Sword&Shield)
Nowa generacja kieszonkowych stworków zaprezentowała formy Dynamax i Gigantamax. Dynamax to stworki powiększone do rozmiarów Godzilli, zaś Gigantamaxy poza rozmiarem zmieniają także swój wygląd. Wśród specjalnych eventwoych potworków znajdą się Pikachu, Eevee i Meowth. Dwa pierwsze są do zdobycia dla posiadaczy gier Let's Go, zaś gigantyczny Meowth jest ograniczony czasowo. Może otrzymać go każdy gracz do któregoś tam stycznia. I przyznam się, że to jedyny i najważniejszy powód dla którego rozkminiam kupno nowej gry. Tym razem twórcy postanowili wykorzystać kocie zdolności do rozciągania swojego tułowia. W pierwszej chwili skojarzył mi się z tytanami z Ataku tytanów. Podsiada też ciekawy atak G-Max Gold Rush - oszałamia przeciwników i daje bonus pieniężny. 

1
Meowth (Team Rocket)
(Pokemon Oryginal Series)
Ktoś jest zaskoczony numerem jeden? Mam nadzieję, że nie. Meowth z Zespołu R jest obok Pikachu główną maskotką serii. Jego debiut też był ogromny, bo pierwszy raz zapoznano nas z pokemonem znającym ludzką mowę. Przez lata istnienia anime poznaliśmy jego charakter, a także historię, swoją drogą Go West, Young Meowth to jeden z najlepszych odcinków anime. Meowtha można lubić, można nie lubić, ale niezaprzeczalnie stał się ogromną częścią serialu.

Dobra, Meowthy omówione. Oczywiście jest ich więcej, Meowth z gier, mangi, epizodyczne koty z anime, Meowzie, alolański Meowth...

poniedziałek, 14 maja 2018

środa, 21 marca 2018

Ranking zawodników Survivor wg liczby dni spędzonych w grze

Ranking zawodników Survivor wg liczby dni spędzonych w grze
UczestnikLiczba dni Liczba edycjiEdycje
1. Ozzy Lusth 128 4 Cook Island
Fan vs Favourites
South Pacific
Game Changers
2. Cirie Fields 121  4 Exile Island
Fan vs Favourites
Heroes vs Villains
Game Changers
3. Rob Mariano 117 4 Marquesas
 All Stars
Heroes vs Villains
Redemption Island
4. Parvati Shallow 114 3 Cook Island
Fan vs Favourites
Heroes vs Villains
5.Aubry Bracco**111 (89)3 Kaoh Rong
Game Changers
Edge of Extinction
6. Amanda Kimmel 108 3 China
Fan vs Favourites
Heroes vs Villains
7. Rupert Boneham 104 4 Pearl Island
Fan vs Favourites
Heroes vs Villains
Blood vs Water
8. Andrea Boehlke 103 3 Rememption Island
Fan vs Favourites 2
Game Changers
9. Colby Donaldson* 98 3 The Australian Outback
All Stars
Heroes vs Villains
10. Benjamin "Coach" Wade 96 3  Tocantins
Heroes vs Villains
South Pacific
11. Sandra Diaz-Twine 94 3 Pearl Island
Heroes vs Villains
Game Changers
12. Joe Anglim**91 (75)3 Worlds Apart
Cambodia
Edge of Extinction
13. Jerri Manthey 89 3 The Australian Outback
All Stars
Heroes vs Villains
14. Russell Hantz 88 3 Samoa
Heroes vs Villains
Redemption Island
15.Kelly Wentworth**86 (78)3 San Juan del Sur
Cambodia
Edge of Extinction
16. Tina Wesson* 83 3 The Australian Outback
All Stars
Blood vs Water
17. Tyson Apostol 81 3 Tocantins
Heroes vs Villains
Blood vs Water
18. J.T. Thomas 79 3 Tocantins
Heroes vs Villains
Game Changers
Malcolm Freberg 3 Philippines
Fan vs Favourites 2
Game Changers

* Survivor: The Australian Outback liczyła sobie 42 dni.
** Survivor Edge of Extinction - wyeliminowani gracze trafiali na EoE. W nawiasie liczba dni po wyeliminowaniu. Przed nawiasem liczba dni w grze, ogółem z pobytem na EoE.

wtorek, 3 maja 2016

Ranking najstraszniejszych scen z horrorów

Odkryłem rzecz przerażającą. Większość moich znajomych nie lubi gatunku filmowego, który ja darzę szczególną sympatią. Zaczęło się od forumowej dyskusji, w której chórem niemal równym ogłoszono mi, że nie, nie lubią. Ponowienie pytania wśród znajomych z reala znalazło podobny oddźwięk. I sprawa jest tym bardziej zagadkowa, że nie jest to jakiś marginalny gatunek dla artystów-hipsterów, a całkiem komercyjny kawałek świata filmowego. Bo pomimo kilku zmian w trendach ludzie nadal chętnie wybierają się do kina na komedie oraz horrory. I tu właśnie o kino grozy się rozchodzi!
Nie byłbym sobą, gdybym nie wrzucił na blog notatki o horrorze, ale dzisiaj daruję sobie wszelkie spostrzeżenia na temat gatunku, jego popularności oraz powodów, dla których "lubimy się bać". To zostawię sobie na jesień. Dzisiejszy post będzie zwyczajnym rankingiem najstraszniejszych scen z horrorów. Oczywiście, jest to wyłącznie moja opinia, a ty jeśli ją czytasz możesz się z nią nie zgadzać i ha, co więcej, możesz zapodać własną listę. Z góry zaznaczam, że pojawią się spoilery, a więc... No wiecie.

Ranking 10 najstraszniejszych scen z horrorów

10
Cmentarz (Omen, 1976)
Omen należy do klasyki horroru, z którą powinien zapoznać się każdy fan gatunku. Sam nie przepadałem za dziełem R. Donnera, ale była jedna scena, która jeżyła mi włos na głowie. Robert Thorn przybywa na stary cmentarz, aby ostatecznie rozwiązać zagadkę pochodzenia Damiana. Na miejscu odkrywa groby matki i jej dziecka, która rodziła w tym samym czasie, co pani Thorn. W trumnie kobiety leży szkielet psa, zaś w grobie obok znajdują się szczątki biologicznego syna Roberta. Cała sceneria jest obłędna. Ciemna, mroczna, niepokojąca, napięcia scenie dodają przyglądający im się z oddali nieznajomi. Sami bohaterowie niewiedzą, że ktoś im się przygląda... Do czasu.

9
Kryjówka w szafie (Halloween, 1978)
Chociaż remake Halloween wyszedł całkiem przyzwoicie to trzeba przyznać, że J. Carpenter potrafił wzbudzać, ale i tonować napięcie. Tutaj poszczególne sceny są mroczne i nerwowe. Przez osiem części Piątku Trzynastego nie potrafiono stworzyć takiej sceny pościgu jak w Halloween. Po tym jak Laurie ukrywa dzieci w pokoju, sama zamyka się w szafie w nadziei, że morderca jej nie znajdzie. Po chwili Michael wywarza drzwi od szafy. Laurie nie ma ucieczki, może jedynie próbować bronić się przed facetem z nożem w ręku, który tej nocy zdążył zabić już kilka osób.

8
Cicha rodzina (Naznaczony, 2010) 
Aby dojść do tej sceny trzeba opisać połowę filmu, a niespecjalnie chce mi się to robić. Ograniczę się do samej wizji J.Wana. Główny bohater z pomocą medium udaje się do "mrocznego świata" w poszukiwaniu syna. Wizja zaświatów, w których krążą agresywne i nieszczęśliwe duchy jest genialna. Całość spowija mrok, a jego mieszkańcy przypominają manekiny, które co jakiś czas wykonują jakieś ruchy. Najlepiej oddaje to rodzina "manekinów" siedząca w salonie. Lambert przygląda im się dokładnie. Ci zaś stoją w bezruchu, dodatkowym elementem sceny jest denerwująca cisza. Trudno przewidzieć, czy "manekiny" zdają sobie sprawę z obecności żywego człowieka. Jakie mają zamiary?

7
Brzytwa (Dracula, 1992)
Uwielbiam tę scenę. Kiedy młody prawnik, Jonathan Haker, przybywa do Transylwanii w interesach zostaje ugoszczony przez ekscentrycznego hrabiego. Od początku wizyty w ponurym zamczysku Draculi widzowie czują, że wydarzy się coś złego. Każda scena budzi dreszcze i nie tylko w nas, ale także w bohaterze. Od zawsze najbardziej niepokojąca wydawała mi się scena, w której Dracula pomaga ogolić się Jonathanowi. Bierze brzytwę, zlizuje z niej krew, a następnie przykłada ostrze do szyi przerażonego bohatera. Scenę kończy nagłe zdenerwowanie hrabiego na widok krzyżyka. Myślę, że cała ta scena wypadła tak rewelacyjnie tylko dzięki Gary'emu Oldmanowi.

6
Krucyfiks (Egzorcysta, 1973)
Egzorcysta to niezwykle odważny film, który wywoływał ogromne emocje. Nawet dzisiaj trudno jest odnaleźć filmy, które pokazywałby opętanie przez szatana w taki sposób jak robiło to dzieło Friedkina. Najbardziej przerażającą sceną jest moment, w którym matka Regan wbiega do pokoju córki, gdy ta "kaleczy się" krucyfiksem krzycząc "Let Jesus Fuck You", po czym atakuje matkę. Istota mieszkająca w ciele Reagn jest przerażająca z wyglądu oraz zachowania.

5
Spotkanie z Normą Bates (Psychoza, 1960)
Psychoza to rewelacyjny thriller, z genialną muzyką, bezbłędną grą aktorską oraz fenomenalnie poprowadzoną historią. Nijak wpasowuje się w tematykę duchów, sił nadprzyrodzonych, ale jest uznawany za ojca slasherów, a więc wrzucam do rankingu. Większość pewnie myśli o kultowej scenie pod prysznicem, ale dla mnie najstraszniejszą był moment, gdy Lila Crane schodzi do piwnicy, gdzie odwrócona to ściany siedzi Norma Bates. Emocje rosną, muzyka stopniuje napięcie i bum! To zaledwie kilka sekund, ale efekt świetny. Kto jakimś cudem nie oglądał Psychozy (remake się nie liczy) niech nadrabia seans.

4
Transformacja (Amerykański wilkołak w Londynie, 1981)
Nie wiem, czy jest to jakaś tajemnica, ale wilkołaki z całego świata grozy, jako jedyne budziły mój niepokój. Zawsze kojarzyły mi się z czystą, nie do pertraktowania, agresją. Nic więc dziwnego, że na mojej liście pojawiła się scena transformacji głównego bohatera w wilkołaka. Całość jest ohydna: David zwija się z bólu, jego kończyny przeobrażają się, a oczy stają się zwierzęce. Wszystko to, dzieje się przy piosence Blue Moon.

3
Szept lalek (Martwa cisza, 2007)
Byłem przekonany, że żaden film na tej liście nie będzie tu z powodu "jump scareów", ale Martwa cisza, bez spoilerów, bazowała na hałasie i oto w ten sposób dwójka bohaterów trafia do teatru, gdzie przed laty występowała Mary Shaw. Na miejscu odnajdują wszystkie kukiełki należące do artystki. Na samym środku znajduje się lalka-clown mówiąca głosem nieżyjącej artystki. Duch tłumaczy swoje intencje, a także obiecuje Ashenowi wyszeptać mu do ucha odpowiedź na nurtujące go pytanie. Mężczyzna podchodzi do marionetki... Miejsce akcji tonie w mroku, siedząca na bujanym fotelu marionetka, lalki kolejno odwracające wzrok, głos Mary Shwan, muzyka... Wszystko to, łączy się w naprawdę niepokojącą scenę.

2
Schody (Klątwa Ju-On, 2002)
Rika próbuje uciec z przeklętego domu. Przed wyjściem uświadamia sobie, że stała się częścią klątwy. W tym samym momencie słychać jak po schodach schodzi duch Kayako. Kayako wygląda jakby właśnie przed chwilą została zamordowana - jest cała we krwi, porusza się powoli na czworakach, a przy każdym ruchu wydaje z siebie przeraźliwe dźwięki. Po chwili znika, a na schodach pojawia się jej mąż - Takeo. Rika próbuje krzyczeć, a ostatnie co widzimy to czerwona od krwi ręka Takeo. Scena jest obłędna. Oczywiście, trzeba zaznaczyć, że Klątwa Ju-On nie należy do łatwych filmów i widz przyzwyczajony do prostej linii fabularnej będzie miał kłopoty z zrozumieniem poszczególnych rozdziałów. Nie zmienia to jednak faktu, że film jest naprawdę udanym horrorem. Pojawiła się wersja amerykańska z Sarah Michelle Gellar, ale scena na schodach nie jest nawet w połowie tak udana jak jej pierwowzór.

1
Bliźniaczki (Lśnienie, 1980)
Lśnienie Kubricka dla wielu fanów horroru jest jednym z najwybitniejszych przedstawicieli gatunku. I trudno się dziwić: klaustrofobiczne miejsce akcji, rewelacyjnie obsadzony w głównej roli Jack Nicholson oraz pomysłowe, emocjonalne sceny. Ich kwintesencją są bliźniaczki. Danny jeździ swoim rowerkiem po pustych korytarzach hotelu. W pewnym momencie na drodze pojawiają się bliźniaczki. Ich wygląd oraz prośba, aby Danny został z nimi i bawił się, wywołują niepokój u widza. Krótkie sceny stojących w korytarzu sióstr przecinają się z ujęciami na przerażonego chłopca oraz widok porąbanych siekierą i zakrwawionych ciał bliźniaczek.

poniedziałek, 6 lipca 2015

Ranking najlepszych czołówek z bajek

I cieszcie się, bo wreszcie są wasze Muminki... Zobacz sam jak Gumisie skaczą tam i siam... Kto się boi Gargamela niechaj zaraz idzie spać...
Ktoś nie pamięta? Ktoś nie zna? Jeśli tak, to moja rada: nie przyznawać się. Człowiek się starzeje, ale nadal pamięta piosenki z bajek. Seriale animowane mają trudne zadanie, bo muszą od początku przykuć uwagę młodego widza. Nie istnieją tylko po to, aby podać nazwiska ludzi odpowiedzialnych za produkcję, jak to się ma przy serialach fabularnych, ale po to, aby zostać zapamiętanymi i kojarzonymi z daną produkcją.
Ogólnie wybór najlepszego openingu to misja samobójcza. Zacząłem przypominać sobie animacje ze dzieciństwa i bach. Koniec. Aha, w tytułach bajek linkuję do filmików z openingami. Jakby ktoś chciał posłuchać :)

11. Smerfy

Nie jestem fanem Smerfów. Nigdy nie byłem, ale sam opening na trwałe zapisał się w pamięci mojego pokolenia. Fragment: "Kto się boi Gargamela niechaj zaraz idzie spać. To film dla tych którzy lubią się bać" brzmiał jak zachęta do zapoznania się z niesamowitym światem niebieskich stworków.

Podobnie jak ze Smerfami. Nigdy nie byłem fanem "Kaczych opowieści", ale brzmienie tej piosenki i scenki pokazywane w trakcie są świetnie skomponowane. Z tego co mi wiadomo są dwie wersje czołówki. Osobiście bardziej lubiłem wersję nowszą, ale pewnie jak zwykle jestem w mniejszości.

Janusz Radek jest jednym z najzdolniejszych artystów na polskim rynku muzycznym. Jego wykonanie piosenki tytułowej po prostu niszczy. Jest pozytywne, fajne, dynamicznie i wszystko.

To również klasyka, którą pamiętam z dobranocki. Wykonanie piosenki przez Zborowskiego jest ciepłe i delikatne. Tu nie ma jakiegoś szaleństwa, krótkich i szybkich scenek, a po prostu sceny z samego serialu: kapelusz czarodzieja, liczne ekspedycje i wyprawy głównych bohaterów przy lekkim "pa pa pa pa ma ma ma". Ostatnią sceną czołówki są Muminki odpływające swoją łodzią w kolejną przygodę.

Na niedzielną dobranockę zwykle przypadały produkcje Disneya, a wśród nich Kubuś Puchatek. Może nie jest to najlepsza czołówka, ale wywołuje miłe skojarzenia. Jest kolorowa, wesoła, a piosenka miła dla ucha.
 
To chyba najbardziej łobuzerska czołówka ze wszystkich. Krótki, około minutowy opening pokazuje Harry'ego, który "terroryzuje" okolicę, czyli wszystko to co znamy z serialu w pigułce. Poza Harrym pojawiają się także koty z wysypiska w swoim fenomenalnym cadillacu, a wszystkiemu towarzyszy świetna piosenka. I to jedyne miejsce, gdzie dwa i dwa to pięć.

Wykonanie Wodeckiego to klasyka. Można powiedzieć, że Maja się zestarzała, że dzisiejszy widz nie wyniesie z niej zbyt wiele, ale nie można powiedzieć tego o piosence, która przeszła do historii dobranocki. Piękna i melodyjna czołówka bije na głowę nie jedną nową produkcję. Przy okazji widząc nową Pszczółkę Maję miałem ochotę zabić się.

Chip-chip-chip-chip i Dale pomoc niosą... Z całej jedenastki Brygada RR jest moją ulubioną bajką i  bólem serca nie umieszczam jej na podium.W około minutowej czołówce dzieje się wszystko: są pościgi, ucieczki, walki i trochę komedii. Wszystkiemu towarzyszy rytmiczna melodia oraz epicki refren "Chip-chip-chip i Dale...". Piosenka ma ws obie mnóstwo energii, ale niestety przegrywa w starciu z angielskim wykonaniem.
Co prawda amerykańska wersja podoba mi się nieco bardziej, ale polska czołówka nie jest gorsza. Na pierwszym planie są kolorowe misie, serduszka, chmurki, a wszystko w pastelowej stylistyce. Nie da się zaprzeczyć - czołówka jest cukierkowa, ale to nie jest żadna wada. "Troskliwe misie" są produkcją skierowaną dla najmłodszych widzów i taki opening zwyczajnie pasuje do całości.

Pokemon doczekał się całej masy czołówek, ale żadna nie jest tak genialna jak ta z oryginalnej serii. Pierwsze ujęcie pokazuje Mew i Mewtwo gdzieś w kosmosie. Potem główny bohater biegnący tuż obok Arcanine i Rapidash. W czołówce co po chwila pojawiają się najbardziej fenomenalne kieszonkowe stwory z pierwszej generacji. I genialna wykonana piosenka, która stawia wyzwanie: "Pokemon! Czy już wszystkie masz? Musimy ocalić świat". To klasa sama w sobie.

Nie wiem, czy "Gumisie" na miejscu pierwszym są dla kogoś zaskoczeniem i czy zgodzicie się, co do miejsca pierwszego, ale dla mnie piosenka z czołówki to jedno z najmilszych wspomnień z dzieciństwa. Na youtube znalazłem dwie wersje piosenki. Jedna znana z serialu i druga z imionami misi, która zagościła jedynie w kilku odcinkach. Czołówka jest niesamowita. A sama piosenka brzmi genialnie w każdej wersji językowej, ale czego się dziwić? Przecież Gumiś to fajny miś.

piątek, 29 maja 2015

Najlepsi zawodnicy Survivor (21-30)

Trzecia dekada Survivor dobiegła końca. Jaka była? Miała swoje lepsze i gorsze momenty, ale ostatecznie broniła się. Z tej okazji postanowiłem przygotować listę 10 najlepszych Ryzykantów. Przez "najlepszy" definiuję strategię, widowiskowość i w nieco mniejszym stopniu sympatię, czyli jednym słowem ogół gry jaką prowadziła dana osoba. Jedyna zasada: aby zakwalifikować się do rankingu trzeba było zadebiutować w sezonach 21-30, czyli temat podobny, ale zupełnie inny od ostatniego.


*Poniżej znajdują się spoilery*

11
Sash Lenahan (Nicaragua)
 
Niedawno miałem okazję ponownie obejrzeć Survivor: Nicaragua. Opinii o sezonie nie zmieniłem. Nie zmieniłem też zdania o Sashu, który był zdecydowanie najlepszym graczem tamtego sezonu. Nadal zastanawiam się, w którym momencie jego gra legła w gruzach? Kiedy wyeliminował Brendę? Kiedy NaOnka i Purpurowa Kelly zrezygnowały? Sash był świetny w składaniu obietnic i równie doskonały w ich łamaniu, co ostatecznie musiało się na nim zemścić. I jak na ironię stało to się w najgorszym z możliwych momentów: finałowej trójce.

10
Tasha Fox (Cagayan) 
Tasha była największym zaskoczeniem Survivor: Cagayan. Była w pełni świadomą zawodniczką, która nie bała się walczyć o siebie. Przede wszystkim potrafiła zjednywać sobie ludzi. Gdy poczuła, że panowie nie są z nią do końca uczciwi namówiła Kass do połączenia sił, dzięki czemu stała się nieformalną liderką Luzon. To ona w późniejszym etapie gry w Aparri zabiegała o głos Sarah, która na tamten czas wydawała się być mocno niezdecydowanym "swing votem". Po tym epizodzie jej rola zmalała i nie wiem, czy miało to bardziej związek z "Tony Show", czy zwyczajnie dała za wygraną.

9
Tony Vlachos (Cagayan)
Tony dostarczył mnóstwo rozrywki: jego pokręcone plany, kłamstwa, paranoje... Wszystko składało się na bardzo interesujący charakter i nie dziwię się, że w pewnym momencie Survivor: Cagayan zaczął kręcić się wokoło policjanta z New Jersey. Był bardzo dobrym strategiem oraz aktywnym graczem. Posiadał całkiem niezłą intuicję, ale popełniał bardzo dużo błędów, które na dobrą sprawę mogły go pogrążyć w każdej chwili.

8
Spencer Bledsoe (Cagayan)
Tu mam ogromny problem. Z jednej strony doceniam ogromny wkład Spencera w grę. Podejmował roztropne decyzje, miał świetny kontakt z innymi zawodnikami, potrafił wpływać na ludzi. Był kimś w rodzaju lidera, ale nie rzucał się w oczy swoją pozycją. Przy tym wszystkim wzbudzał ogromną sympatię u widzów. Spencera gubiła dopiero pewność siebie. Tak naprawdę dopiero postawiony pod ścianą potrafił mobilizować się do ostrej walki i wtedy było naprawdę fajnie. 

7
Carolyn Riviera (World Apart)
Nie mam wątpliwości: Carolyn jest najlepszym strategiem z Dirty30. Od początku prowadziła agresywną grę. Podczas każdego głosowania znajdowała się w większości i zawsze pozbywała się osób, które w pewien sposób jej zagrażały. Z jednej strony doceniała lojalność, ale z drugiej ciągle szukała nowych opcji. Myślę, że jej kluczowym błędem była eliminacja Tylera, a co za tym idzie w tamtym miejscu była już wyłącznie na łasce Mike, który odzyskał kontrolę. Mimo wszystko z całego sojuszu "Osi zła" zdecydowanie pracowała najciężej na finał. Ponadto jak na pięćdziesięciodwuletnią kobietę doskonale radziła sobie w konkursach.
 
6
Dawn Meehan (South Pacific, Fan vs Favourites 2)

Dawn pojawiła się w programie dwukrotnie. W Survivor: South Pacific (mój pierwszy oglądany "na żywo" sezon) dała poznać się jako wyjątkowo ciepła i trochę wycofana kobieta. Wtedy jej gra nie była doskonała, a wręcz przeciwnie... Miało się wrażenie, że Dawn nie do końca wie, czego chce. Do Survivor: Caramoan powróciła już ze świadomością popełnionych wcześniej błędów. Stała się osobą podejmującą najważniejsze decyzje, mającą zaufanie każdego gracza. Jej przegrana w finale, a właściwie brak jakiegokolwiek zrozumienia ze strony sędziów była wyjątkowo krzywdząca. Do dzisiaj Survivor: Caramoan jest jedynym sezonem, którego ostatecznego wyniku nie potrafię zaakceptować.

5
Hayden Moss (Blood vs Water)
Zdając sobie sprawę z tego, że może być postrzegany jako zagrożenie, Hayden od początku starał się nie zwracać na siebie uwagi. Miał bardzo dobrą pozycję w plemieniu Tadhana, a potem połączeniu zjednoczył siły z singlami. Jego gra nie polegała na przypadkowym kamuflowaniu się. W momencie, gdy tego najbardziej potrzebował przeszedł do ofensywy. Przede wszystkim cenię jego umiejętność przekonywania. Najpierw odwiódł Kat od zamiany z nim na Redemption Island, a potem wymusił na Cierze i Katie remis w głosowaniu.

4
Ciera Eastin (Blood vs Water)
Bez wątpienia Ciera jest jedną z najlepszych nowych zawodniczek z sezonów "returning vs newbie". Zmieniała strony, wchodziła w nowe sojusze i wykorzystywała każdą szansę, aby tylko wykupić sobie trochę więcej "życia w grze". Przy tym nie pozwalała, aby emocje kontrolowały jej czynami, o czym może świadczyć najbardziej hmm... "kontrowersyjna" decyzja podczas rady.

3
Natalie Anderson (Blood vs Water 2)
Kocham. Natalie rozbroiła mnie optymizmem. Uwielbiałem jej charakter, ducha walki, cierpliwość z jaką przygotowywała każdy swój ruch - nie wykonywała złych posunięć - rozbicie par w sezonie rodzinnym było genialne. Zawsze pracowała w obozie, cicha i związana zarówno z kobietami jak i mężczyznami, co odgrywało ważną rolę w sezonie, gdzie sojusze ułożyły się na męski i damski. Związała swoją grę z Jeremym, ale mimo tego szukała nowych ścieżek. Po tym jak jej partner został wyeliminowany zachowała spokój i za plecami swojego największego konkurenta tkała misterny plan. Ponadto jej gra nie została przedstawiona jako oczywista.

2
Vytas Baskauskas (Blood vs Water)
Vytas znał grę od podstaw, potrafił planować i dokonywać śmiałych ruchów, cały czas ukrywając się za przywódcą grupy. Nie mając ukrytego immunitetu oraz sprzymierzeńców po przemieszaniu przetrwał dwa głosowania, gdyż doskonale wiedział w jaki punkt uderzyć. To jak potrafił się ustawić w grze jest imponujące. Dużym problemem okazał się twist tego sezonu "Blood vs Water". Gdyby nie to, że wraz z bratem był postrzegany jako zagrożenie mógł prześlizgnąć się dalej. Vytas jest na liście zawodników 31 sezonu, a więc trzeba mieć nadzieję, że wykorzysta drugą szansę.

1
Kim Spradlin (One World)

Chociaż nie jestem fanem Kim to uważam ją za najlepszą zawodniczkę "trzeciej dekady", a może nawet najlepszą zawodniczkę w historii programu. Zdominowała swój sezon pod każdym względem. Zdobyła zaufanie wszystkich zawodników, wygrała kilka immunitetów, pozbywała się największych zagrożeń, a wszystko to robiła z ogromnym spokojem. Nic nie miało prawa wydarzyć się bez jej wiedzy. Jasne, przez to One World stał się jednym z najnudniejszych sezonów, ale klasy jej gry odmówić nie można.


To jedenastka zawodników, których z różnych powodów uważam za najlepszych. Oczywiście warto wspomnieć o innych, świetnych graczach, dla których niestety zabrakło miejsca w rankingu: Holly, Julie, Andrea, Jim, Denise, Lisa, L.J. oraz Reed i jeszcze kilka osób, o których pewnie zapomniałem.
Jeśli ktoś ma własny ranking to zapraszam do dyskusji.

niedziela, 17 maja 2015

Najgorsi zawodnicy Survivor (s21-30)

Trzydzieści sezonów Survivor minęło... To znaczy prawie minęło. Do ogłoszenia zwycięzcy #Dirty30 zostało jeszcze kilka dni, ale myślę, że finałowy odcinek Survivor: Worlds Apart nie wstrząśnie przygotowanym rankingiem. Postanowiłem stworzyć listę najgorszych zawodników, którzy debiutowali w edycjach 21-30. Aby znaleźć miejsce na tej liście wystarczy być głupim, albo mieć wyjątkowo paskudny charakter. W przeciwieństwie do listy najlepszych (opublikuję za tydzień) jej rewers tworzyłem w bólach. Morał z tego taki, że w Survivor bardzo łatwo popełnia się błędy, zaś rozegrać grę perfekcyjnie jest bardzo ciężko.

*SPOILERY*

11
Chase Rice (Nicaragua)

 Może to przez to, że jestem świeżo po powtórce z Survivor: Nicaragua, ale ten facet jest fatalny. Mógłbym mieć jakieś wątpliwości, gdyby wypadł po 2, 3 słabych epizodach, ale Chase pracował na tytuł najgorszego cały sezon. Jasne, dotarł do finału, ale popełniał ogromne błędy, których mógł unikać bez problemów. Każda jego zdrada była podyktowana jakimś absurdalnym powodem. Występ na finałowej radzie również nie należał do najlepszych.

10
Keith Nale (Blood vs Water 2)
W przeciwieństwie do pozostałych pozycji na tej liście Keitha darzę ogromną sympatią. Kupił mnie swoją szczerością, ciepłym usposobieniem, a także tym jak świetnie sobie radził w konkurencjach. Jeśli jednak chodzi o aspekt strategiczny gry to był fatalny. Wszystko za co się zabierał psuł: plany, sojusze... I nie mówię tu o zwyczajnym psuciu, ale o kataklizmie, który kilkakrotnie wkopał go po same uszy. Nie daję go wyżej, bo mimo wszystko nie wzbudza negatywnych emocji i w ewentualnym finale miałby spore szanse na wygraną.
9
Matt Elrod (Redemption Island)
Ciężko mi się ustosunkować do Matta. Jest lubiany ze względu na to, jak wymiatał w pojedynkach na Redemption Island. Matt miał dwie cechy, których jeśli nie odłożysz na półkę przed rozpoczęciem gry w Survivor wylądujesz na mojej liście, a były to uczciwość i naiwność. Zabójcze połączenie, które pozbawiło go szans na wygraną już na samym początku. Podobnych graczy do niego było wielu, ale tylko Matt dał się nabrać dwa razy na ten sam numer.

8
Brad Culpepper (Blood vs Water)
Brad padł ofiarą przekombinowania. Zostając wybranym na lidera trzeba bardzo uważać na każdy krok. Zaczął dobrze - stworzył sojusz, a potem wszystko poszło w diabły, a on sam stał się kapitanem tonącej łodzi. Wyeliminował z gry Johna, który w tamtym czasie był jego najlojalniejszym sojusznikiem. Potem zaczął spiskować przeciwko Calebowi, który... również był po jego stronie. Brad był mistrzem w robieniu sobie wrogów, co przy okazji negatywnie odbiło się na grze jego żony.

7
Jeff Kent (Philippines)
Jeff Kent mógł być dobrym graczem, gdyby nie to, że całą swoją grę skoncentrował a chęci pozbycia się Jonathana. Jasne, eliminacja tak silnego gracza jest ogromnym ruchem, ale czy dążenie do tego ponad wszelką logikę nie mija się z celem? Na dokonanie tego posunięcia Jeff wybrał najgorszy z możliwych momentów: połączenie. Zaryzykował wszystko przeskakując do Tandang, a tym samym zniszczył grę swoją i swoich sojuszników. Największym wrogiem Jeffa w grze okazała się przerośnięta ambicja.

6
Garrett Adelstein (Cagayan)
 Garrett to druga wyeliminowana osoba w Survivor: Cagayan. Mam z nim ogromny problem, bo rozpoczął całkiem nieźle: znalazł ukryty immunitet, stworzył silny sojusz, zainicjował eliminację największego konkurenta po czym wszystko schrzanił. Przed kolejną radą "zabronił" grupie strategicznych rozmów, a tym samym wzbudził sporą nieufność Tashy. W rezultacie kobiety połączyły siły i wyeliminowały Garretta z ukrytym immunitetem.

5
Brandon Hantz (South Pacific, Fan vs Favourites 2)
Brandon dostał się do programu tylko dzięki temu, że we wcześniejszej edycji wystąpił jego wujek, Russell. W sumie nie wiem jak opisać Brandona. Impulsywny paranoik, który nie potrafi przegrywać. Jego największym ruchem w Survivor: South Pacific było oddanie indywidualnego immunitetu, co było równoznaczne z jego eliminacją. Występu w Survivor: Caramoan nie skomentuję. Za młodym Hantzem nie kryła się żadna strategia, a jedynie dokuczliwy charakter.

4
Christina Cha (One World)
W zasadzie od początku jej gra prowadziła donikąd. Nie miała sojuszu, dobrych relacji z pozostałymi graczami, ani woli walki. Christina pełniła rolę piątego koła u wozu. Dotarła do finałowej czwórki i tam pogodziła się z faktem swojej eliminacji. Po prostu stwierdziła: "pozostałe trzy osoby mają sojusz i głosują na mnie dzisiaj, ok". Rozumiem poddać się dnia 10, 21, ale na dzień przed finałem?

3
Drew Christy (Blood vs Water 2)
 Są tacy ludzie, którzy po prostu grają na nerwach. Są tacy ludzie, którzy grają w Survivor. I są tacy, którzy idą do programu bez znajomości wcześniejszych sezonów. I jest Drew: irytujący, głupi i leniwy. Kulminacją jego krótkiego występu w Survivor: San Juan Del Sur było podłożenie zadania i próba eliminacji Kelley, która mogła obrócić kobiety przeciwko mężczyznom (dla niewtajemniczonych: w grupie jest 5 facetów i 4 kobiety, także matma Drew rządzi). Oczywiście nawet plan pozbycia się Kelley jest beznadziejny, bo mówi o nim tuż za plecami zainteresowanej.

2
Dan Foley (World Apart)
Do finału Survivor: Worlds Apart zostało jeszcze kilka dni (w zależności od tego, kiedy opublikuję ten post), ale jedno jest dla mnie pewne: Dan jest najgorszym zawodnikiem #Dirty30. Nie było epizodu, w którym Dan nie działaby na nerwy, albo nie popełniał błędu. Z jednej strony jego nieumiejętność budowania relacji z pozostałymi graczami, a z drugiej wyjątkowo fałszywy charakter i przekonanie o własnej nieskazitelności. Bez trudu dał się zmanipulować i ostatecznie niczego nie wniósł do gry.

1
Colton Cumbie (One World, Blood vs Water)
Z pełną świadomością mogę podpisać się pod stwierdzeniem, że Colton to najgorszy gracz sezonów 21-30. Zaczynając od charakteru: dwulicowy, rozpieszczony, czerpiący przyjemność z poniżania innych kretyn. Jego posunięcia w grze były doskonałe: najpierw odciął się zupełnie od swojej grupy, bo "on woli być z dziewczynami". W ten sposób na własne życzenie stał się wyrzutkiem. Dopiero po rozmowie z Sabriną zdecydował się łaskawie porozmawiać z kimkolwiek z Manono. Potem postanowił "oddać" immunitet Salani, bo miał ochotę pójść na radę plemienia. Najgorsze jednak jest to, że "kontrowersyjność" Coltona pomogła mu się dostać do sezonu 27, gdzie kolejny raz mogliśmy poznać go jako złośliwego i rozpieszczonego dzieciaka. Na całe szczęście po kilku dniach stracił ochotę na grę i zrezygnował.


Naprawdę okropna lista. Na całe szczęście kolejne trzy, cztery posty dotyczące Survivor będą dużo przyjemniejsze w odbiorze. Zgadzacie się z moją listą? Jak wyglądałaby wasza lista najgorszych? Zapraszam do dyskusji.