środa, 21 marca 2018

Ranking zawodników Survivor wg liczby dni spędzonych w grze

Ranking zawodników Survivor wg liczby dni spędzonych w grze
UczestnikLiczba dni Liczba edycjiEdycje
1. Ozzy Lusth 128 4 Cook Island
Fan vs Favourites
South Pacific
Game Changers
2. Cirie Fields 121  4 Exile Island
Fan vs Favourites
Heroes vs Villains
Game Changers
3. Rob Mariano 117 4 Marquesas
 All Stars
Heroes vs Villains
Redemption Island
4. Parvati Shallow 114 3 Cook Island
Fan vs Favourites
Heroes vs Villains
5.Aubry Bracco**111 (89)3 Kaoh Rong
Game Changers
Edge of Extinction
6. Amanda Kimmel 108 3 China
Fan vs Favourites
Heroes vs Villains
7. Rupert Boneham 104 4 Pearl Island
Fan vs Favourites
Heroes vs Villains
Blood vs Water
8. Andrea Boehlke 103 3 Rememption Island
Fan vs Favourites 2
Game Changers
9. Colby Donaldson* 98 3 The Australian Outback
All Stars
Heroes vs Villains
10. Benjamin "Coach" Wade 96 3  Tocantins
Heroes vs Villains
South Pacific
11. Sandra Diaz-Twine 94 3 Pearl Island
Heroes vs Villains
Game Changers
12. Joe Anglim**91 (75)3 Worlds Apart
Cambodia
Edge of Extinction
13. Jerri Manthey 89 3 The Australian Outback
All Stars
Heroes vs Villains
14. Russell Hantz 88 3 Samoa
Heroes vs Villains
Redemption Island
15.Kelly Wentworth**86 (78)3 San Juan del Sur
Cambodia
Edge of Extinction
16. Tina Wesson* 83 3 The Australian Outback
All Stars
Blood vs Water
17. Tyson Apostol 81 3 Tocantins
Heroes vs Villains
Blood vs Water
18. J.T. Thomas 79 3 Tocantins
Heroes vs Villains
Game Changers
Malcolm Freberg 3 Philippines
Fan vs Favourites 2
Game Changers

* Survivor: The Australian Outback liczyła sobie 42 dni.
** Survivor Edge of Extinction - wyeliminowani gracze trafiali na EoE. W nawiasie liczba dni po wyeliminowaniu. Przed nawiasem liczba dni w grze, ogółem z pobytem na EoE.

poniedziałek, 19 marca 2018

Czy Dragon Ball Super jest super? [pierwszy tom mangi]

Jeden z pierwszych postów na blogu napisałem trochę z czapy. Uzupełniałem wtedy kolekcję mangi Dragon Ball i postanowiłem pochwalić się zakupem pierwszych dwóch tomów. Teraz, prawie cztery lata później chwalę się ludzkości kupnem nowej mangi, a dokładniej mangi Dragon Ball Super powstałej we współpracy AkiryToriyamy (autora oryginalnego DB, jakby ktoś miał zaćmienie umysłu i nie wiedział) oraz Toyotarou.
Będzie to post szalenie nostalgiczny, a nieco recenzyjno-porównawczy. Nic dziwnego, bo już na pierwszy rzut okaz nowej mangi bije wspomnienie dawnej serii, małego chłopca siedzącego na smoku.
Okładka Dragon Ball Super jest uderzająco podobna do okładki pierwszego tomiku Dragon Ball. Nawet grzbiet tomiku będzie ponownie układał się obrazek. W zasadzie inna jest tylko czcionka i siłą rzeczy Son Goku jest dorosły. Na tym jednak koniec nostalgicznych chwytów. Na pierwszych stronach brakuje przedstawienia bohaterów, które otwierało każdą mangę. No okej, w pierwszym tomiku oryginału też nie było takowego, a więc możliwe, że autorzy zaczną przedstawiać naszych herosów również od tomu drugiego. Czego jednak naprawdę zabrakło, wertujemy mangę na sam koniec, to "galeria stron tytułowych". Strony tytułowe rozdziałów tworzą kadry, które natychmiast rzucają nas w sam środek akcji. Chyba tylko dwukrotnie w całym tomiku rozdział otwierała faktyczna okładka. Trochę szkoda, bo "galeria stron tytułowych" była czymś od czego rozpoczynałem lekturę. Zamiast tego każdy rozdział kończy humorystyczna scenka typu "tańczący Vegeta". Nie było również "informatora", rodzaju... hm... może nie reklamówki, ale jakiegoś dodatku będącego dowodem na fajność serii. Oczywiście, nie jest to wielka strata.

Dragon Ball i Dragon Ball Super
Treść. Akcja rozpoczyna się niedługo po pokonaniu Buu. Goku pracuje, co jakiś czas wspominając walki z najsilniejszymi przeciwnikami (ot, co, trening na sucho). Pojawia się Pi... Piwus... Nie wiem, chyba zdążyłem się przyzwyczaić do imienia Beerus i nawet przez myśl mi nie przeszło to beer. Dowiadujemy się kim jest bóg zniszczenia (mniej więcej), coś o wszechświatach (mniej więcej), jakimś poziomie super saiyan god (też mniej więcej). Cały ten tomik można określić jako "mniej więcej", bo akcja leci na złamanie karku. Dymki są zapełnione na bogato, jest sporo do czytania w porównaniu do oryginalnej serii, ale nie mogłem pozbyć się wrażenia, że z mangi usunięto połowę treści. Nikt o nic nie pyta, postaci są stawiane przed faktami, bo tak i muszą to przyjąć, bo to prostsze niż pytanie o cokolwiek. Przykład? Początek rozdziału: Beerus walczy z wojownikami Z (czy może teraz Super) i z rozmowy wychodzi, że cała drama rozpoczęła się od tego, iż dla Beerusa zabrakło puddingu. Wszystko zostało powiedziane w dialogu. Nie pokazano komicznej sytuacji z brakiem żarcia (szkoda), ani nie pokazano reakcji naszych bohaterów na pojawienie się nowego silnego przeciwnika (jeszcze większa szkoda). Brakuje mi ciekawości, rozwijania wątków, bo wszystko rujnuje przesadny pośpiech. Zupełnie jakby autorzy chcieli jak najszybciej zakończyć pracę nad mangą.
O ile nie podoba mi się pośpiech fabularny to należy pochwalić autora ilustracji. Toyotarou wykonuje kawał dobrej roboty. Czuć klimat rysunków Toriyamy i za to bardzo mu dziękuję.
Oczywiście będę dalej czytał Dragon Ball Super, chociażby z próżnej ciekawości i nadziei, że będzie znacznie lepiej. Jest okej.
Ilustracje utrzymują klimat DB

niedziela, 18 marca 2018

Spin-offy wymarzone, czyli...

...o pięciu postaciach, które chciałbym zobaczyć w ich własnych filmach.

Niestety, a może stety dla nich, nie wszystkie filmy otrzymują zielone światło dla kontynuacji i o ile mogę pogodzić się z brakiem sequeli ciągnących w nieskończoność daną opowieść tak nie miałbym nic przeciwko, aby niektóre postaci otrzymały nowe życie w produkcjach, w których to one będą odgrywać pierwsze skrzypce.
I tu pojawia się spin-off. Daje on szansę na zupełnie nową historię w poznanym wcześniej uniwersum. Dzisiaj chciałbym przedstawić pięć postaci, które w mojej ocenie zasługują na własne historie. W swoich wyborach kierowałem się kilkoma rzeczami:
1. Potencjałem postaci, czyli sposobem w jaki została opowiedziana jej historia w filmie, a co za tym idzie, czy wiele jeszcze można o niej powiedzieć,o jej rodzinie, przeszłości, osobowości,
2. Kreacją aktorską, dobry aktor potrafi przekonać, że jest postacią jaką widz chce poznać, a może nawet zżyć się.
3. Tło wydarzeń, post apokaliptyczna rzeczywistość, czy praca policji, świat, w którym porusza się dana postać jest równie ważny.
4. Różnorodność, postaci różnią się od siebie charakterem, postępowaniem i problemami.


Dante Bioshop
(seria The Purge; 2013-2016)
Postać grana przez Edwina Hodge jest o tyle ciekawą postacią, że jako jedyny zagrał w każdej z dotychczasowych części serii, ale dopiero w ostatniej, Czasie Wyborów, otrzymał imię i nazwisko. Za pierwszym razem poznajemy go jako zwierzynę na polowaniu, której jedynym celem jest przetrwanie święta mordu. Dopiero w drugiej i trzeciej części poznajemy go jako działacza chcącego zdelegalizowania Nocy Oczyszczenia. Być może właśnie epizod z części pierwszej stał się początkiem jego drogi. Może to właśnie dzięki pomocy rodziny Sadlinów postanowił porzucić bierną postawę i walczyć z państwem. Szanuje życie, ale nie zawaha się odebrać życia komuś w obronie własnych przekonań. Ironia? Nie wiem, ale z pewnością ciekawy punkt wyjścia do spin-offu.


Nicolai Itchenko
(The Equalizer, 2014)
Nicolai lub po prostu Teddy Rensen, w którego postać wcielił się fenomenalny, ale niedoceniany Marton Csokas. To przede wszystkim jeden z ciekawszych najciekawszy czarny charakter ze współczesnego kina sensacyjnego, który miałem okazję poznać. Teddy jest prawą ręką rosyjskiego mafioza, Pushkina, ale żeby nie było wątpliwości, to on w filmie gra pierwsze skrzypce, a nie jego szef. Interesy prowadzi twardą ręką, nie toleruje sprzeciwów i niszczy każdą przeszkodę na swojej drodze. Jego metody polegają na zastraszaniu, agresji i torturach. Przy tym niewiele mówi o samym sobie. W teorii dowiadujemy się czegoś o dzieciństwie Teddy'ego, ale  tylko w teorii, bo na dobrą sprawę nie potwierdza teorii McCalla. Marton Csokas przyćmił swoją rolą gwiazdę filmu Denzela Washingtona.


Jane Banner
(Wind River, 2017)
Agentka FBI, Jane Banner, zostaje wezwana do zbrodni popełnionej na terenie rezerwatu Indian Wind River. Mieszkańcy Wind River zadają sobie pytanie, dlaczego ona? Jane jest niedoświadczona, a przez to popełnia błędy. Mieszkańcy Wind River nie traktują jej poważnie i ona sama poddaje w wątpliwość obraną przez siebie drogę. Z pomocą przychodzi jej tropiciel, Cory Lambert. To on otwiera oczy młodej agentce, pokazuje, że jest wartościowa oraz silna i nie powinna rezygnować. Ta postać ma cholernie duży potencjał i wiem, że są seriale o takich kobietach, ale ważna jest także odtwórczyni roli głównej, Elizabeth Olsen, która krok po kroku rozkwita na gwiazdę filmową prawdziwego zdarzenia i tylko dzięki niej Jane jest taka jak być powinna.


Zoe Hewitt
(Hidden, 2015)
Uwaga, spoilery! Tu miałem problem, bo musiałem wybrać pomiędzy dwiema postaciami wykreowanymi przez młode aktorki, Zoe (Hidden) oraz Melanie (The Girl with All the Gifts). I tu zaważył świat, obie apokaliptyczne wizje bardzo się od siebie różnią z tym, że Hidden ma nieco szerzej otwartą furtkę dla możliwej kontynuacji. Zoe to dziesięcioletnia dziewczynka, która po wybuchu tajemniczej epidemii w rodzinnym Kingsville ukrywa się z rodzicami w bunkrze pod miastem. Zoe to dziecko, które ma swoje zachcianki (jedzenie słodkich brzoskwiń) i lęki (wdychacze, samotność), a przy tym stara się nie zatracić człowieczeństwa. Ogromnie ważną osobą w jej życiu jest ojciec i wyobrażam sobie, że końcówka z jego śmiercią, a także przeprowadzka do "nowego Kingsville" otwiera nowy etap w jej życiu. Emily Alyn Lind wypada w swojej roli koncertowo.


Al
(Little Evil, 2016)
Na koniec ktoś wesoły. Po pierwsze spodobał mi się koncept, postać stereotypowego faceta lubiącego piwo i samochody zagrała kobieta, Bridget Everett. Po drugie to cały charakter tej postaci. Al jest bardzo wesoły, służy dobrymi radami odnośnie bycia ojczymem, które zawsze są nacechowane poczuciem humoru. Bywa wulgarny, lubi samochody, a przede wszystkim jest świetnym kumplem dla Gary'ego. Chociaż fabuła Little Evil jest zamknięta to myślę, że taki ktoś jak Al mógłby równie dobrze bawić widzów w sitcomie o codziennym życiu, byciu ojczymem, relacjach z piękną żoną, czy pracy.

A wy macie jakieś ulubione postaci, które chcielibyście zobaczyć w ich własnych filmach lub serialach?

piątek, 9 marca 2018

Na ten film czekam...

Dziedzictwo. Hereditary miało światową premierę 21 stycznia. W Polsce musimy poczekać na premierę do czerwca. Po obejrzeniu trailera wiem, że to będzie najbardziej wyczekiwana przeze mnie horrorowa premiera roku. W roli głównej zobaczymy Toni Collette, której dotąd w ogóle nie kojarzyłem z tym gatunkiem. Zwiastun wygląda niepokojąco, czyż nie? Zresztą sami oceńcie.

środa, 7 marca 2018

Inteligentna bohaterka

W horrorze nie wystarczy szybko biegać i głośno krzyczeć. Czasem trzeba wiedzieć jak przechytrzyć przeciwnika ;-)


Znacie jakąś final girl, która wykazała się szczególną pomysłowością w walce z typem spod ciemnej gwiazdy?

środa, 28 lutego 2018

Bardzo straszne miejsca

O tym już było, ale to nie jest żadne deja vu. Postanowiłem stworzyć krótkie kompendium autentycznych lokalizacji z filmów grozy. Jeśli jednak ktoś przegapił ostatni post, może go nadrobić, tutaj, ale spoko, nie trzeba. No to jedziem.


BARDZO STRASZNE MIEJSCA
czyli 9 fantastycznych lokalizacji dla filmów grozy


Aokigahara
Położenie: podnóże góry Fudżi, Japonia
Typ lokalizacji: las
Film: Grave Halloween, The Forest
Tematyka filmów: duchy, poszukiwanie zaginionej osoby
Kadr z filmu The Forest
Japoński las Aokigahara znany też jako Morze Drzew. Złą sławę zyskał dzięki wysokiej liczbie popełnianych w nim samobójstw. W roku 2010 doszło tam do ponad 200 prób samobójczych z czego 54 zakończyło się powodzeniem. Ponadto las ma ważne znaczenie kulturowe jako dom  japońskich duchów, yūrei.

***

Cabrini-Green
Położenie: Chicago, Illinois
Typ lokalizacji: slumsy
Film: Candyman
Tematyka filmu: slasher, miejska legenda
Spacer po osiedlu, Candyman
Osiedle już nieistniejące. Zaczęło powstawać w 1942 roku, a ostatecznie rozebrane w 2011. Miejsce to słynęło ze złej reputacji. Mieszkała tu czarnoskóra biedota, walczyły ze sobą gangi, dochodziło do aktów przemocy.

*** 

Czarnobyl
Położenie: Ukraina
Typ lokalizacji: miasto
Film: Chernobyl Diaries
Tematyka filmu:  opuszczone miasto
Turyści z filmu Chernobyl Daires
26 kwietnia 1986 roku doszło do katastrofy elektrowni atomowej. Do dziś jest to największa katastrofa w historii energetyki jądrowej. Ewakuowano i przesiedlono ponad 350000 osób. Czarnobyl pozostaje miastem opuszczonym, ale otwartym na turystów.
Czarnobyl. Reaktor strachu, polecam omijać szerokim łukiem. Historia idzie po najniższej linii oporu - noc, jumpscarey, potwory i oczywiście brak zasięgu. 


***

Katakumby paryskie
Położenie: podziemia Paryża, Francja
Typ lokalizacji: cmentarz 
Film: As Above, So Below, Catacombs
Tematyka filmów: ucieczka z podziemi
Poszukiwanie wyjścia, As Above, So Below
Sieć korytarzy w dawnych kamieniołomach Denfert-Rochereau powstałych jeszcze za czasów cesarstwa rzymskiego. Podczas renowacji korytarzy w 1786 roku, chcąc uniknąć epidemii w przeludnionym mieście, Król Ludwik XVI zlecił znosić tam zwłoki z paryskich cmentarzy. W XIX wieku utworzono korytarze przeznaczone dla zwiedzających i są one otwarte do dzisiaj.
***

Londyn
Położenie: Wielka Brytania
Typ lokalizacji: miasto
Film: 28 Days Later, An American Werewolf in London
Tematyka filmów: różna
Opuszczony Londyn w 28 Days Later
Stolica Wielkiej Brytanii i zarazem największe miasto kraju, a także trzecie co do wielkości miasto w Europie. Ogromne londyńskie zabytki cechuje rozmach, wspaniałość i poniekąd aura tajemnicy. Idealne miejsce dla filmu grozy.
***

Nowy Meksyk
Położenie: południowy zachód Stanów Zjednoczonych
Typ lokalizacji: pustynia
Film: The Hills Have Eyes
Tematyka filmów: slasher, mutanci
Rodzina zatrzymuje się na pustyni w Nowym Meksyku
To właśnie na pustyni w Nowym Meksyku w 1945 roku doszło do detonacji pierwszej bomby atomowej w celach testowych. Film Wesa Cravena podjął strachu przed skutkami wybuchu nuklearnego.

***

Ocean Avenue 112
Położenie: Amityville, Nowy Jork
Typ lokalizacji: dom
Film: The Conjuring 2, The Amittyville Horror
Tematyka filmów: opętanie, nawiedzony dom
Kadr z filmu Amityville Horror
Sam adres pewnie mówi mniej niż "dom w Amityville". Za najbardziej nawiedzonym domem świata kryje się makabryczna historia. 14 listopada 1974 roku Ronald DeFero Junior zamordował swoją rodzinę. Rok później zamieszkali tam Lutzowie. Wkrótce małżeństwo z trójką dzieci zaczęło skarżyć się na obecność jakiejś demonicznej siły pod ich dachem. Do dzisiaj dom doczekał się kilkunastu filmów.

***

Wenecja
Położenie: Włochy
Typ lokalizacji: miasto
Film: Don't Look Now, Shark in Venice,
Tematyka filmów:  różna
Kadr z filmu Don't Look Now
Miasto położone jest na licznych wyspach na Morzu Adriatyckim. Z kolei wokół znajduje się Laguna Wenecka. Przez takie umiejscowienie w mieście jest możliwy wyłącznie transport wodny lub pieszy. Do dzisiaj miasto uznawane jest za waży ośrodek turystyczny i kulturalny.

***

Wolfe Creek
Położenie: Australia Zachodnia
Typ lokalizacji: krater
Film: Wolf Creek, Wolf Creek 2
Tematyka filmów: psychopatyczny morderca
Kadr z filmu Wolf Creek
Krater o średnicy około 880 metrów powstał w wyniku uderzenia meteorytu.

czwartek, 8 lutego 2018

Straszne miejsca

Autentyczne lokalizacje, które przy odrobinie wysiłku mogą zmienić się w mroczne i niebezpieczne krainy lęków i koszmarów.